Füst Milán: Zsoltár

Portre of Füst Milán

Zsoltár (Hungarian)

Ó Uram, engem bántanak
Csendes vagyok, félek, kis helyre, sarokba meghuzódom
És utánam jönnek, üszkösbottal szurkálnak szörnyű módon,
Fázékony testemmel jeges vízbe rántanak

Ó Uram, én mozogni nem kívánok
Én pici helyen dideregve űlni akarok, én komplikációktól félek:
S tiszta ruhámmal, ujjaimmal ragadós mézfürdőbe lök az Álnok
És kijövök és piszokban élek

Én sírni sem akarok: és szemeim
Mély kútjai a vizet zuhogva ontják
Én más lehelletét útálom s gyakorta mosom kezeim

Mért kell hát érintkeznem, mértkeli élnem, mért nem bontják
Hűs, tiszta, örök-ágyam tiszta angyalok?
Vagy mért, hogy ebszájjal magamtól mindenkit el nem marhatok?



PublisherFekete Sas Kiadó, Budapest
Source of the quotationFüst Milán összes versei

Psalm (Polish)

O, Boże, dręczą mnie,
Boję się, kryję po kątach, drżę w mojej norze.
Przychodzą po mnie, ogniem przeszywają,
Do wody lodowatej ciało me wrzucają.

O, Boże, chcę znieruchomieć,
Zmartwieć, żyć bez ruchu, bez zmiany.
Lecz Zły pcha mnie w kipiel grzechów lepką,
O, moje czyste ręce; co się stało z Wami?

Nie chcę już płakać, ale z oczodołów
Leją się zdroje łez, czuję oddech,
Gryzę dłonie pies wściekły

Czemu anioł nie złoży mnie w śmiertelnej pościeli,
Czemu muszę wciąż obcować z Wami,
Straconymi czarnymi duchami?



Source of the quotationAntologia poezji węgierskiej. Warsawa, Państowowy Instytut Wydawniczy, 1975.p.350

minimap