Szőcs Géza: Czas wielkich wesel (Nagy lakodalmak ideje in Polish)

Portre of Szőcs Géza

Nagy lakodalmak ideje (Hungarian)

Á, emlékszel arra az eskövőre? 1970 és 88 közt,
de közelebb nyolcvanhoz
emlékszel arra a nagy, nagy lakodalomra? Kié is volt, a
ki eskövője? Mintha az enyém, most úgy rémlik,
nem: biztos az enyém volt, az én
eskövőm
vagy a tiéd: vagy mindkettőnké? ki
tudna erre válaszolni
ma már.
Fényképeket kellene előkeresni. De ha
meg is vannak, ha
készültek egyáltalán képek arról az eskövőről
(s én azt hiszem, nem készültek),
akkor is: azok a képek ma
alig-alig hozzáférhető fiókokban rejtőznek,
mennyi mindenféle okmány alatt. Iratok,
a gyermekek keresztlevelei, megfakult tintájú lapok:
egy régi-régi szerelmes levelezés
(úgy 82-ből)
de a képek
(ha vannak)
korábbiak; úgy - mondom - 75 és 80 között
készülhettek (volna), s - ez fontos - egymás mellett
ülünk, de a ki esküvőjén? Jézusom, a ki
lakodalmán? Nem
derül ki a képről! Nem, mert ezek a fotók
azóta is előhívatlanok, azazhogy csak
negatívon vannak meg. S én
nem értek a negatív képekhez,
melyeken olyanok vagyunk
mintha oltott mésszel öntött volna le
kettőnket
egy borbély,
vagy ahogy T. Gabi mondaná, egy barátom:
mintha mi lennénk Hófehér és Hófehérné.
Ki ki mellett ült? Rémlik, ugyanabból a pohárból ittunk
vagy üvegből. Nem emlékszel, kedves,
kinek az esküvője volt?
Megőrülök.
Igaz, abban az időben
oly nagy divat volt az eskövő,
a legnagyobb költők is (Szilágyi, Nagy) folyton erről írtak,
lakodalmakról és menyasszonyokról,
nos – szavam ne feledjem - akkora divat volt az esküvő,
minden barátunk sorra, egymást érték a lakodalmak,
miről beszéltünk, akkor, ott? nem emlékszem
csak arra, hogy nagyon jó volt, nagyon jó voltál
egész közelről láttam a szemed, ki
gondolhatta volna akkor, hogy...
Én nem. Szerettelek nagyon. Most is. A sörre emlékszel?
Vagy nem is volt sör. Milyen fáradtak lettünk reggelre,
mikor behozták a ...
amiket reggel szokás enni, ilyenkor. Most nem erről írok
(hát ott voltam?) mellém ülsz? sétálni akartalak hívni
egy általam jól ismert erdőbe -
nyíres vagy tölgyes, közel a lakodalomhoz -
egy fának csak kellett maradnia, legalább,
emlékszel, azon az esküvőn valami nagyon fontos
mi is történt
ó, istenem, elfelejtettem? vagy csak nem akarok beszélni róla?



Czas wielkich wesel (Polish)

Słuchaj, pamiętasz ten ślub? między 1970 a 88,
ale chyba bliżej osiemdziesiątego
przypominasz sobie to wielkie, wielkie wesele? Czyj,
czyj to był ślub? Wygląda na to, że mój, tak mi się zdaje,
nie: z pewnością mój, to był mój
ślub
albo twój? albo nas obojga? Kto
by potrafił już dziś
to rozstrzygnąć.
Należało by odszukać zdjęcia. Ale zdjęcia
nawet jeżeli sil jeżeli
robiono zdjęcia na tym ślubie
(a ja sądzę, że nie)
to i tak: leżą sobie dzisiaj
ukryte gdzieś w trudno dostępnych szufladach
pod stertą dokumentów. Pisma,
metryki chrztu dzieci, kartki, na których wyblakł atrament:
bardzo stare miłosne listy
(chyba z 82-ego)
ale zdjęcia
(jeżeli są)
są wcześniejsze - tak - powiedzmy - zrobione
(mogły być) między 75 a 80 i - to ważne - siedzimy
obok siebie, ale na czyim ślubie? Chryste Panie, na czyim
weselu? Nie
wynika to ze zdjęć! Nie, gdyż zdjęcia
od tamtej pory nie są wywołane, to znaczy, że są
tylko na negatywie. A ja
nie znam się na negatywach,
na których oboje
jesteśmy tacy
jak by oblał nas gaszonym wapnem
jakiś cyrulik,
albo, jakby powiedział T. Gabi, jeden z moich przyjaciół:
jak byśmy byli Królem i Królową Sniegu.
Kto obok kogo siedział? Zdaje się piliśmy z tej samej szklanki
albo butelki. Kochanie, nie pamiętasz,
czyj to był ślub?
Zwariuję.
To prawda, w tamtych czasach
śluby były bardzo modne,
nawet najwięksi poeci (Szilagyi, Nagy) bez przerwy o tym pisali,
o ślubach i narzeczonych,
otóż -żebym nie zapomniał -taki szał ślubów
wszyscy nasi przyjaciele, wesele za weselem,
o czym wtedy rozmawialiśmy, tam? pamiętam tylko,
że było bardzo dobrze, świetna byłaś,
widziałem twoje oczy zupełnie z bliska, kto
by wtedy pomyślał, że ...
Ja nie. Bardzo cię kochałem. Teraz także. Pamiętasz piwo?
Może to nawet nie było piwo. Jacy byliśmy skonani rano,
kiedy wnieśli...
to co się zwykle wtedy, rano, jada. Teraz o tym nie piszę
(czyż byłem tam?) właśnie siadasz obok mnie? chciałem cię wziąć
na spacer do lasu, który znam jak własną kieszeń -
brzozowego albo dębowego, niedaleko od wesela-
jakieś jedno drzewo musiało tam pozostač, przynajmniej jedno,
pamiętasz, na tym weselu zdarzyło się coś
bardzo ważnego
o, Boże, czyżbym zapomniał? czy tylko nie chcę o tym mówić?




minimap