This website is using cookies

We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue without changing your settings, we'll assume that you are happy to receive all cookies on this website. 

Kavafis, Konstantinos: Come, O King of the Lacedaimonians (Άγε, ω βασιλεύ Λακεδαιμονίων in English)

Portre of Kavafis, Konstantinos

Back to the translator

Άγε, ω βασιλεύ Λακεδαιμονίων (Greek)

Δεν καταδέχονταν η Κρατησίκλεια
ο κόσμος να την δει να κλαίει και να θρηνεί·
και μεγαλοπρεπής εβάδιζε και σιωπηλή.
Τίποτε δεν απόδειχνε η ατάραχη μορφή της
απ’ τον καϋμό και τα τυράννια της.
Μα όσο και νάναι μια στιγμή δεν βάσταξε·
και πριν στο άθλιο πλοίο μπει να πάει στην Aλεξάνδρεια,
πήρε τον υιό της στον ναό του Ποσειδώνος,
και μόνοι σαν βρεθήκαν τον αγκάλιασε
και τον ασπάζονταν, «διαλγούντα», λέγει
ο Πλούταρχος, «και συντεταραγμένον».
Όμως ο δυνατός της χαρακτήρ επάσχισε·
και συνελθούσα η θαυμασία γυναίκα
είπε στον Κλεομένη «Άγε, ω βασιλεύ
Λακεδαιμονίων, όπως, επάν έξω
γενώμεθα, μηδείς ίδη δακρύοντας
ημάς μηδέ ανάξιόν τι της Σπάρτης
ποιούντας. Τούτο γαρ εφ’ ημίν μόνον·
αι τύχαι δε, όπως αν ο δαίμων διδώ, πάρεισι.»

Και μες στο πλοίο μπήκε, πηαίνοντας προς το «διδώ».

Uploaded byP. T.
Source of the quotation

Come, O King of the Lacedaimonians (English)

Kratisiklia didn’t deign to allow
the people to see her weeping and grieving:
she walked in dignity and in silence.
Her calm face betrayed nothing
of her sorrow and her agony.
But even so, for a moment she couldn’t hold back:
before she went aboard the detestable ship for Alexandria
she took her son to Poseidon’s temple,
and once they were alone
she embraced him tenderly and kissed him
(he was “in great distress,” says Plutarch, “badly shaken”).
But her strong character struggled through;
regaining her poise, the magnificent woman
said to Kleomenis: “Come, O King of the Lacedaimonians,
when we go outside
let no one see us weeping
or behaving in any way unworthy of Sparta.
At least this is still in our power;
what lies ahead is in the hands of the gods.”
And she boarded the ship, going toward whatever lay
 “in the hands of the gods.”

Uploaded byP. T.
Source of the quotation