Balassi Bálint: Raz już dać mi ucuszenie (Adj már csendességet in Polish)

Portre of Balassi Bálint

Adj már csendességet (Hungarian)

1
Adj már csendességet, lelki békességet,
mennybéli Úr!
Bujdosó elmémet ódd bútól szívemet,
kit sok kín fúr!

2
Sok ideje immár, hogy lelkem szomjan vár
mentségére,
Őrizd, ne hadd, ébreszd, haragod ne gerjeszd
vesztségére!

3
Nem kicsiny munkával, fiad halálával
váltottál meg,
Kinek érdeméért most is szükségemet
teljesíts meg!

4
Irgalmad nagysága, nem vétkem rútsága
feljebb való,
Irgalmad végtelen, de bűnöm éktelen
s romlást valló.

5
Jóvoltod változást, gazdagságod fogyást
ereszthet-é?
Éngem, te szolgádat, mint régen sokakat,
ébreszthet-é?

6
Nem kell kételkednem, sőt jót reménlenem
igéd szerint,
Megadod kedvesen, mit ígérsz kegyesen
hitem szerint,

7
Nyisd fel hát karodnak, szentséges markodnak
áldott zárját,
Add meg életemnek, nyomorult fejemnek
letört szárnyát;

8
Repülvén áldjalak, élvén imádjalak
vétek nélkül,
Kit jól gyakorolván, haljak meg nyugodván,
bú s kín nélkül!


Raz już dać mi ucuszenie (Polish)

Racz już dać mi uciszenie i ducha uspokojenie,
Któryś na Niebie!
Strzeż umysłu zwątlałego, serca strzeż zasmuconego,
wesprzyj w potrzebie.

Jako zarody, tak i mnie dusza ma w Tobie jedynie
nadzieję kładzie.
Racz Ty się nad nią zmiłować, nie chciej gniewowi folgować
ku jej zagładzie.

Aby wstawić się za nami, umierał między łotrami
Syn Twój jedyny,
Na Jego ofiarę pomnij, a w dobroci Twej zapomnij
moje przewiny.

Niechaj miłosierdzia Twego ogrom, nie grzechu mojego
przeważy szale;
Nie ma granic Twej litości, lecz szkaradzieństwo mych złości
jątrzy zuchwale.

Czy będą z uszczerbkiem Twego miłosierdzia niezmiernego
łaski jakowe?
Ty, któryś wskrzeszał tak wielu, zbudż i mnie, Odkupicielu,
na życie nowe.

Nie wódż mnie na pokuszenie, oddal ode mnie zwątpienie
w dobroć bez miary -
Dasz mi szczodrobliwie prawie, co obiecujesz łaskawie
wedle mej wiary.

Ramiona Twe prześwięte okrutnie dla mnie zamknięte
otwórz mi, Panie,
Wejrzyj na skrzydła mej duszy, ulecz je, gdy Cię poruszy
ich potrzaskanie.

Bym Cię wielbił życie całe, bym, bezgrzeszny, śpiewał chwałę
Twego imienia,
Bym, gdy się dopełnią lata, umiał odejść z tego świata
bez przelęknienia.


Source of the quotation2003, Balasssi Bálint: Poezje, Portius, Krosno

minimap